Zamazywanie Twarzy

Zakryj twarze pełnym prostokątem, pikselami lub rozmyciem. Automat na start, resztę dodajesz sam.

Upuść tutaj zdjęcie lub kliknij, aby wybrać

Plik nie opuszcza urządzenia · Bez rejestracji · Bez limitu dziennego

Do 100 MB na plik

Reklama

Jak to działa

Upuść zdjęcie. Jest dekodowane na Twoim urządzeniu i tam zostaje. A akurat na tej stronie liczy się to bardziej niż na jakiejkolwiek innej.
Naciśnij „Znajdź twarze automatycznie”, jeśli chcesz mieć start z górki: to przycisk, nic nie uruchamia się samo, bo detektor trzeba pobrać i decyzja należy do Ciebie. Nakłada prostokąt na każdą znalezioną twarz i podaje, ile ich było; traktuj tę liczbę jako zachętę do samodzielnego sprawdzenia zdjęcia, a nie jako obietnicę, że model znalazł wszystkie. Bez tego kliknięcia edytor poniżej działa w pełni.
Przyjrzyj się zdjęciu i przeciągnij ramkę na każdą pominiętą twarz. Stuknięcie w niepotrzebny prostokąt usuwa go: detektorowi zdarzają się fałszywe trafienia, więc prostokąty zdejmuje się równie łatwo, jak się je dodaje.
Wybierz sposób zakrycia: pełny prostokąt, mocną pikselizację albo silne rozmycie. Domyślny jest pełny prostokąt, bo jako jedyny z tej trójki naprawdę nie da się go cofnąć.
Potwierdź i pobierz. Zakrycia zostają wpalone w piksele, zanim powstanie plik, a metadane EXIF są przy okazji usuwane.

Do czego służy

Publikacja zdjęcia z protestu, marszu albo ruchliwej ulicy bez ujawniania osób, które akurat się na nim znalazły.
Udostępnienie zdjęcia klasy, zespołu lub wydarzenia, gdy tylko część osób zgodziła się na pokazanie twarzy.
Usunięcie przypadkowych przechodniów ze zdjęcia nieruchomości, zrzutu ekranu lub dokumentacji z terenu, zanim trafi do ogłoszenia albo raportu.
Dołączenie zdjęcia do zgłoszenia błędu, zgłoszenia do wsparcia lub dokumentu publicznego, w którym twarze nie są istotą sprawy.

Reklama

Warto wiedzieć

Automatyczny przebieg to punkt wyjścia, a nie gwarancja. Nie może obiecać, że znajdzie każdą twarz, i ta strona nie będzie udawać, że może: to Ty redagujesz to zdjęcie. Sprawdź podgląd przed pobraniem, twarz pominiętą przez model wciąż możesz zakryć, przeciągając na nią ramkę.
Twarze odwrócone, widziane z profilu lub mocno zasłonięte są często pomijane. Na testowym zdjęciu tłumu sfotografowanego w większości od tyłu model nie znalazł żadnej z trzech twarzy zwróconych do aparatu.
Twarze małe i nieostre wypadają z wykrywania. Detekcja była wiarygodna do mniej więcej 10 px szerokości twarzy, niepewna w okolicach 6 px i znikała całkiem poniżej około 4 px, a w testach na dwóch zdjęciach ulicznych pominiętych zostało mniej więcej siedem miękkich twarzy w tle. Twarz zbyt nieostra dla detektora wciąż może być doskonale rozpoznawalna dla kogoś, kto zna tę osobę.
Przechylone zdjęcie to psuje. Skuteczność utrzymywała się do około 30 stopni obrotu (12 z 12 twarzy na zdjęciu grupowym) a potem się załamywała: 2 z 12 przy 45 stopniach i ani jednej przy 90.
Nie działa jednakowo dobrze dla wszystkich, a twierdzenie inaczej byłoby nieuczciwe. Opublikowane badania dokumentują wyższy odsetek pominięć dla osób o ciemniejszej karnacji, rosnący, gdy twarz jest niedoświetlona. Nasz własny test 46 dobrze oświetlonych twarzy nie dał ani jednego pominięcia dającego się przypisać odcieniowi skóry, ale 46 twarzy to zdecydowanie za mała próba, by oczyścić model z zarzutów, więc sprawdzaj automatyczny przebieg z tą samą podejrzliwością niezależnie od tego, kto jest na zdjęciu.
Rozmycie i pikselizacja nie są nieodwracalne. Badacze wytrenowali sieci odtwarzające tożsamość z twarzy zamozaikowanych i rozmytych ze skutecznością znacznie powyżej przypadku (McPherson, Shokri i Shmatikov, 2016). Dlatego domyślny jest pełny prostokąt i dlatego to jego wybiera się wtedy, gdy naprawdę o coś chodzi.
Szuka twarzy i niczego więcej. Identyfikator z nazwiskiem, tatuaż, tablica rejestracyjna, numer domu, twarz w lustrze czy tło zdradzające miejsce wykonania zdjęcia: wszystko to przetrwa, o ile sam nie narysujesz na tym prostokąta.
Pierwsze uruchomienie pobiera detektor (około 224 KB) oraz wspólny silnik wnioskowania działający na urządzeniu (około 13,5 MB. Ten sam, z którego korzysta Usuwanie Tła). Oba trafiają potem do pamięci podręcznej, ale przy transmisji komórkowej z tym silnikiem warto poczekać na Wi-Fi.

Najczęstsze pytania

Czy znajduje każdą twarz?

Nie. Na zwykłych, dobrze oświetlonych zdjęciach nasz test znalazł 46 z 46 twarzy, łącznie ze zdjęciami grupowymi 12 i 18 osób, ale na zdjęciu tłumu sfotografowanego od tyłu nie znalazł żadnej z trzech twarzy. Zawodzi przy twarzach małych, rozmytych, odwróconych i częściowo zasłoniętych. Dokładnie dlatego to narzędzie jest edytorem prostokątów z automatycznym pierwszym przebiegiem, a nie automatem do rozmywania: ostatnie słowo należy do Ciebie.

Czy zdjęcie jest wysyłane?

Nie. Detektor i silnik wnioskowania są pobierane do Twojej przeglądarki i tam działają, a zdjęcie jest dekodowane na canvas na Twoim urządzeniu i nigdy nie trafia na serwer. Potem nie ma czego usuwać, bo nic nigdzie nie dotarło.

Którego zakrycia użyć?

Pełnego prostokąta, chyba że masz powód, by zrobić inaczej. Rozmycie i pikselizacja zostawiają statystyczny ślad twarzy pod spodem, a istnieją sieci wytrenowane tak, by ten ślad odczytać z powrotem. Pełny prostokąt nie zostawia niczego, bo pod nim niczego nie ma. To płaskie piksele.

Czy z pobranego pliku da się odzyskać oryginalne twarze?

Spod pełnego prostokąta nie: zakrycia są wpalane w obraz przed jego zakodowaniem, więc piksele pod spodem są usunięte, a nie schowane. Z rozmyciem i pikselizacją sprawa wygląda inaczej, patrz wyżej. Metadane EXIF też są usuwane, więc eksport nie niesie ze sobą współrzędnych GPS, numeru seryjnego aparatu ani znacznika czasu, które trzymał oryginał.

Prostokąt zakrywa za mało głowy. Dlaczego?

Powinien zakrywać więcej, niż wskazał detektor. Detektor twarzy zgłasza twarz (oczy, nos, usta) a nie głowę: na testowym portrecie studyjnym surowy prostokąt miał 330 x 434 px i wyraźnie ucinał linię włosów, czoło, uszy i brodę, przez co kształt głowy i fryzura pozostawały rozpoznawalne. Dlatego każdy automatyczny prostokąt jest przed użyciem powiększany o 35% w każdej osi. Jeśli mimo to któryś wygląda na ciasny, przeciągnij na niego własną ramkę: Twoja rysuje się dokładnie tam, gdzie ją umieścisz.

Co, jeśli detektor się nie wczyta?

Prostokąty rysujesz wtedy samodzielnie, a cała reszta działa tak samo. To ręczny edytor jest narzędziem; automatyczny przebieg to tylko wygoda położona na wierzchu.

Reklama

Powiązane narzędzia

Jak to działa

Upuść zdjęcie. Jest dekodowane na Twoim urządzeniu i tam zostaje. A akurat na tej stronie liczy się to bardziej niż na jakiejkolwiek innej.

Naciśnij „Znajdź twarze automatycznie”, jeśli chcesz mieć start z górki: to przycisk, nic nie uruchamia się samo, bo detektor trzeba pobrać i decyzja należy do Ciebie. Nakłada prostokąt na każdą znalezioną twarz i podaje, ile ich było; traktuj tę liczbę jako zachętę do samodzielnego sprawdzenia zdjęcia, a nie jako obietnicę, że model znalazł wszystkie. Bez tego kliknięcia edytor poniżej działa w pełni.

Przyjrzyj się zdjęciu i przeciągnij ramkę na każdą pominiętą twarz. Stuknięcie w niepotrzebny prostokąt usuwa go: detektorowi zdarzają się fałszywe trafienia, więc prostokąty zdejmuje się równie łatwo, jak się je dodaje.

Wybierz sposób zakrycia: pełny prostokąt, mocną pikselizację albo silne rozmycie. Domyślny jest pełny prostokąt, bo jako jedyny z tej trójki naprawdę nie da się go cofnąć.

Potwierdź i pobierz. Zakrycia zostają wpalone w piksele, zanim powstanie plik, a metadane EXIF są przy okazji usuwane.

Do czego służy

Publikacja zdjęcia z protestu, marszu albo ruchliwej ulicy bez ujawniania osób, które akurat się na nim znalazły.

Udostępnienie zdjęcia klasy, zespołu lub wydarzenia, gdy tylko część osób zgodziła się na pokazanie twarzy.

Usunięcie przypadkowych przechodniów ze zdjęcia nieruchomości, zrzutu ekranu lub dokumentacji z terenu, zanim trafi do ogłoszenia albo raportu.

Dołączenie zdjęcia do zgłoszenia błędu, zgłoszenia do wsparcia lub dokumentu publicznego, w którym twarze nie są istotą sprawy.

Warto wiedzieć

Automatyczny przebieg to punkt wyjścia, a nie gwarancja. Nie może obiecać, że znajdzie każdą twarz, i ta strona nie będzie udawać, że może: to Ty redagujesz to zdjęcie. Sprawdź podgląd przed pobraniem, twarz pominiętą przez model wciąż możesz zakryć, przeciągając na nią ramkę.

Twarze odwrócone, widziane z profilu lub mocno zasłonięte są często pomijane. Na testowym zdjęciu tłumu sfotografowanego w większości od tyłu model nie znalazł żadnej z trzech twarzy zwróconych do aparatu.

Twarze małe i nieostre wypadają z wykrywania. Detekcja była wiarygodna do mniej więcej 10 px szerokości twarzy, niepewna w okolicach 6 px i znikała całkiem poniżej około 4 px, a w testach na dwóch zdjęciach ulicznych pominiętych zostało mniej więcej siedem miękkich twarzy w tle. Twarz zbyt nieostra dla detektora wciąż może być doskonale rozpoznawalna dla kogoś, kto zna tę osobę.

Przechylone zdjęcie to psuje. Skuteczność utrzymywała się do około 30 stopni obrotu (12 z 12 twarzy na zdjęciu grupowym) a potem się załamywała: 2 z 12 przy 45 stopniach i ani jednej przy 90.

Nie działa jednakowo dobrze dla wszystkich, a twierdzenie inaczej byłoby nieuczciwe. Opublikowane badania dokumentują wyższy odsetek pominięć dla osób o ciemniejszej karnacji, rosnący, gdy twarz jest niedoświetlona. Nasz własny test 46 dobrze oświetlonych twarzy nie dał ani jednego pominięcia dającego się przypisać odcieniowi skóry, ale 46 twarzy to zdecydowanie za mała próba, by oczyścić model z zarzutów, więc sprawdzaj automatyczny przebieg z tą samą podejrzliwością niezależnie od tego, kto jest na zdjęciu.

Rozmycie i pikselizacja nie są nieodwracalne. Badacze wytrenowali sieci odtwarzające tożsamość z twarzy zamozaikowanych i rozmytych ze skutecznością znacznie powyżej przypadku (McPherson, Shokri i Shmatikov, 2016). Dlatego domyślny jest pełny prostokąt i dlatego to jego wybiera się wtedy, gdy naprawdę o coś chodzi.

Szuka twarzy i niczego więcej. Identyfikator z nazwiskiem, tatuaż, tablica rejestracyjna, numer domu, twarz w lustrze czy tło zdradzające miejsce wykonania zdjęcia: wszystko to przetrwa, o ile sam nie narysujesz na tym prostokąta.

Pierwsze uruchomienie pobiera detektor (około 224 KB) oraz wspólny silnik wnioskowania działający na urządzeniu (około 13,5 MB. Ten sam, z którego korzysta Usuwanie Tła). Oba trafiają potem do pamięci podręcznej, ale przy transmisji komórkowej z tym silnikiem warto poczekać na Wi-Fi.

Najczęstsze pytania

Czy znajduje każdą twarz?

Czy zdjęcie jest wysyłane?

Którego zakrycia użyć?

Czy z pobranego pliku da się odzyskać oryginalne twarze?

Prostokąt zakrywa za mało głowy. Dlaczego?

Co, jeśli detektor się nie wczyta?

Prostokąty rysujesz wtedy samodzielnie, a cała reszta działa tak samo. To ręczny edytor jest narzędziem; automatyczny przebieg to tylko wygoda położona na wierzchu.